Müsahibə


“Oğlan evi”nin Babası: “Məşhur olsam da, heç bir qadın eşq elan etmir”

Elcan Rəsulov: “Bizim kişilərin “arvadımı gözəl oynamışınız” deyəcəyini gözləmirdim”

“Oğlan evi” filmində canlandırdığı Baba obrazı ilə tamaşaçıların sevimlisinə çevrilən aktyor Elcan Rəsulov Musavat.com saytının suallarına cavab verib. Aktyor-parodiyaçı ilə rol aldığı ekran işlərindən, şəxsi həyatından və gələcək planlarından danışdıq:

- Başlayaq lap əvvəldən.”Oğlan evi” filminə dəvət necə gəldi?

-  “Lider” televiziyasının yaradılış günü üçün verilişlərin parodiyasını hazırlayırdıq.  Orada iranlı həkim obrazını canlandırmışdım. Videolarımı İlham Qasımov “Youtube” kanalında görmüşdü. Mənə dedi ki, film çəksək, bu ləhcədə davamlı danışa bilərsən? Dedim ki, əlbəttə. Ssenari yazıldı, çəkildim.

- Bilirəm ki, çox seçici insansınız, hər filmə, hər seriala çəkilmirsiniz. “Oğlan evi”nə dəvət alanda heç tərəddüd etdinizmi?

- Seriallara çəkilmirəm.  Nə zaman  seriallara normal aktyor heyəti yığıb, normal qonorar verəcəklərsə, onda çəkiləcəyəm. Bir ATV-də yayımlanan “Ər-arvad ”da çəkilirəm. Çünki peşəkar işdir, peşəkara uyğun da pul verirlər.  İşləmək lazımdır. Zamanımızı da çox almırlar. Nə vaxtsa məsələni Azərbaycansayağı edib, deyəcəklər ki, qardaş, həftənə bu qədər verirəm, o zaman oradan da uzaqlaşacağam.  Özlərinə də demişəm. “Oğlan evi” barədə də çox götür-qoy etdim. İlham bəydən 3 film üçün müqavilə bağlamaq təklifi gəldi. Razı olmadım. 3 filmə birdən imza atmağa qorxdum. Belə razılığa gəldik ki, hər filmdən əvvəl müqavilə imzalayaq. Çünki ola bilərdi ki, film yaxşı alınmazdı. Mən bilmədiyim işə niyə imza atmalıyam?  Məncə, düzgün addım atmışam.

- “Oğlan evi” son 3-4 ildə çəkilən filmlərin arasında ən çox bəyəniləndi. Sizcə,  “Oğlan evi” filminin uğuru nədədir?

- Zarafatları seçərkən gərək gündəlik və köhnəlmiş zarafatlardan istifadə etməyəsən. Bir də situasiyalı komediya oynayasan. Mütləq filmdə potetika olmalıdır. Çəkdiyin filmin sonunu nəyəsə bağlamalısan. İndi o şeylər yoxdur. “Oğlan evi-2” birincidən ona görə zəif hesab edildi ki, potetikadan uzaqlaşmışdılar. Mən də demişdim ki, uzaqlaşsanız, birinci qədər effektli olmayacaq. Düzdür, ikinci filmi daha güclü hesab edənlər də var. Birlə iki bir-birini tamamladı, ikinin zəif olduğunu düşünmürəm.

- Bəlkə də, birinci film çox uğurlu alındı. İnsanlar ikincini daha güclü gözləyirdi. Birinci səviyyəsində olduğu üçün onlara zəif gəlib...

- Məncə, haqlısınız. İkincini bəyənən tamaşaçı da çoxdur. Bir də reklamlar məsələsi var.  Sponsor olmasa, film yaratmaq çətindir. Lakin  ikincidə də maksimum çalışılmışdı ki, reklamlardan az istifadə olunsun.

- Reklam çox olsa da, tamaşaçını bezdirmirdi. Səviyyəli şəkildə təqdim edilmişdi...

- Hollivud, Bollivud, Avropada da bu cür reklamlardan istifadə olunur. Amma yenə başlayıb kolbasanı reklama görə kamera qarşısında doğramağa, dükanın adını göstərib içinə girməyə. Filmə baxırsan ki, ssenariyə aidliyi yoxdur, amma  aktyor məhsul reklam edir. Bu cür reklamlar sponsoru da, filmi də hörmətdən salır.

- Keçən dəfə müsahibə zamanı İlkin Həsəni də reklam məsələsinə toxundu. Bildirdi ki, sponsoru səviyyəli reklama razı sala bilmirlər...

- Hazırda rol aldığım “Ər-arvad” serialından narazıyam. Söhbət serialın səviyyəsindən getmir, sponsordan gedir. Biz əvvəldən danışmışdıq ki, sponsorun məhsulunu maraqlı və yaddaqalan edək. Sponsor  özü kinonu və serialı reytinqdən salır, sonra deyir ki, bu serialın reytinqi yoxdur. Onlar başa düşmürlər ki, onlar gələndə bu serial reytinqli idi, onların insanı bezdirən reklamı reytinqi aşağı salıb. Deyirlər ki, mənim markamı elə də, belə də göstər. O zaman reytinq düşür. Ona görə də Aqil M. Quliyev sponsorla danışacaq ki, elə edək həm reklam hörmətli olsun, həm də serial. Mən pulsuz  işləməyə razıyam, nəinki o reklamlarla. Tez-tez deyirlər ki, bizdə rejissor da, aktyor da yoxdur. Onları qınamıram. O qədər  film çəkməyə, aktyorluq etməyə çalışdılar ki, sənəti gözdən saldılar. Artıq evdə oturan da deyir ki, mən bunu edə bilərəm. Biz elə iş görməliyik ki, evdə oturan heyran qalsın və deməsin ki, bunu mən də, oğlum da edə bilər.  Bu gün sənətdən başı çıxmayanlar film çəkməyə çalışır. Bəzən deyirlər ki, xaricdə filankəsi yoldan tutub gətiriblər, məşhur aktyor olub. Onun istedadını görüb gətiriblər. Bizdə isə “bu sponsorun qardaşıdır, filankəsin bacısı oğludur” deyib, kinoya çəkirlər. Nəticədə göz qabağındadır.

- Mahmud baba” filminin qala gecəsində aktyor Fəqan Məmmədov bildirdi ki, filmin çəkilişləri zamanı bir çox şirkət onlara sponsorluq etmək istəyib. Lakin sosiska, kolbasa yeməmək üçün razı olmayıblar. Lakin biz saydıq, filmdə gözə batan  9 reklam vardı və insanın gözünü yorurdu. Bizim hələ saya bildiyimiz bu idi...

- Kolbasa, sosiska da hamının dilinə düşüb. Kolbasa yoxdur, orda da maşın təkəri, dükan qapısı var. “Oğlan evi-2” də “Kapital bank”ın reklamı var idi. Axırda belə etmişdilər ki, telefon açıq qalır, söhbət  bankın yaddaş kartına yazılır. Sonra “Nar mobile”ın reklamı vardı. İsi obrazının boynundan Nar asılmışdı. Məsələni zarafata bağlamışdılar. Çünki ehtiyac vardı. Hollivud filmlərində də reklam var, razılaşılır ki, aktyor “Coca-cola” yazısının yanından keçəcək. Orada demirlər ki, aktyor kolanı açacaq, içəcək, üstəgəl tərifləyəcək. Ən yaxşı reklam sadəcə gözəçarpan reklamlardır. Amma gözəbatan reklamlar özümüzü gözdən salır.

- Bir də “İnstagram” izləyicisinə inanıb film çəkənlər var. Onlardan biri də son təqdim olunan “Üç badam, bir qoz”dur. Rol alan məşhur vinerlərdir. Onlar sosial şəbəkədə yazmışdılar ki, sosial şəbəkə izləyicilərinə güvənirlər...

- Ən böyük səhv odur. 300-400 min izləyiciyə güvənib iş görmək olmaz. Onlara güvənib alver belə etmək olmaz. Düşünürlər ki, 400 min izləyicim var. Hərəsini 1 manatdan hesablasaq, 400 min manat edir.  Sosial şəbəkəyə güvənib film çəkənlər çoxdur. Oksana Rəsulova da bu cür addım atdı, uğursuz oldu. “İnstagram”  izləyiciləri 1 dəqiqəlik videonun 50 saniyəsinə baxan adamlardır. Çoxu yeniyetmələrdir. Onların bilet alıb baxmaq fikri yoxdur. Bəzən mənə yazırlar ki, Londonda yaşayırıq, sizi sevirik, film internetdə qoyulsaydı, baxardıq. Gəlib kinoteatrda izləmə şansımız yoxdur.

Bizim bir bədbəxtliyimiz də ondadır ki, aktyorlar ləhcələrdə danışa bilmirlər. “Hoqqa”da maşın sürən oğlan guya, Aran ləhcəsində danışır. Amma bacarmır. Bəzən deyirlər ki, insanları ləhcə ilə güldürürsünüz, bu çox asandır. Amma elə deyil. Mən iki dəfə Şəkidə olmuşam, şəkilidən yaxşı danışıram Şəki ləhcəsində. Bu şeylər çox çətindir. Üç söz öyrənməklə ləhcə ilə danışmaq olmur. Özünü hörmətdən salırsan, filmə baxanı da qıcıqlandırırsan. Bilmirsən, get soruş.  Əgər mən filmdə telefon ustasını canlandıracağamsa, ustanın yanına gedib, 2 günə bəzi şeyləri öyrənərəm. Ona görə ki, telefon ustası filmə baxıb desin ki, halal olsun bu kişiyə, necə dəqiq bilir. “Ər-arvad”ın ilk 4 seriyasında nə etməli olduğumu bilmirdim. Obrazın formasını 4 seriyadan sonra tapdım.

- “Ər-arvad” başlayanda deyirdilər ki, xarici layihənin eynisi olacaq. Amma ssenari bizə xas oldu. Əsl Azərbaycan ailəsi göstərilir...

- Serialın ssenarisi türklərdən gəlir, lisenziyası da onlarındır. İkisini də eyni qadın yazır. İndiyə kimi 7 min ssenari göndərib. Mən də ssenarini götürüb özümünküləşdirirəm. baxıram ki, yazılan ssenari bizim millət üçün gülməli deyil, məcbur olub axırını dəyişirəm. Mənə gələn son 3-4 tədbirdə istəyiblər ki, maraqlı nə isə danışım. Söhbət toydan getmir, tədbirdən gedir, toylara getmirəm. Bəzən danışdığım heç gülməli olmur, amma gülürlər. Düşünürlər i, mən danışıramsa, gülməlidir, onlar anlamayıb.

- “Ər-arvad” serialında tipik Azərbaycan kişilərini göstərirsiniz. Sizə kişilərin reaksiyası necə olur?

- Kişilər tərəfindən tənqid olumamışam. Mənə videolardan göndərirlər ki, burada yoldaşımla məni canlandırmısınız, filan səhnədə mənim yoldaşımı göstərmisiniz. Heç vaxt düşünməzdim ki, bizim kişilər bu cür sözlər yazar. Bəzən təkrar mövzuları çəkirik, amma yenə də baxılır.

-Təkrar səhnələr olduğunu dediniz, eyni zamanda seriyalar arasında fasilələr var.

- Çəkilişlərin fasilələrlə olması mənimlə əlaqədardır. Ölkədə olmuram deyə çəkiliş edə bilmirlər. Biz işə peşəkar komanda ilə başladıq. Sonra komanda da bəzi dəyişikliklər oldu, indi işimizdə axsama var. Hər şeyi yenidən əvvəlki vəziyyətə gətirməyə çalışırıq. Serialın keyfiyyətini qaytaracağıq. Qaytarmasaq, gərək serialı bağlayaq. Çox adam bu  fikirlə razılaşmır. Amma işin keyfiyyəti ölübsə, bağlamaq lazımdır. Əgər əvvəlki vəziyyətə gəlməsə, serialdan ayrılacağam. Mənə deyirlər ki, serialdan ayrılsan, efirdə olmayacaqsan. Adam var ki, 5 ildir ard-arda seriala çəkilir, amma mənim qədər tanınmır. Gərək yaxşı işlər ortaya qoyaq. Nə vaxtsa, mənə verilən obrazı oynaya bilməsəm, aktyorluqdan uzaqlaşacağam. Ciddi deyirəm, arxama baxmadan bu sahədən gedəcəyəm və başqa işlə məşğul olacağam. Bacarıqlı oğlanam, meyxana deyərəm, başqa iş görərəm.

- Artıq kinoteatr tamaşaçısı yaranıb.  Sizcə, teatr tamaşaçısı da yenidən yaranacaqmı?

-  Çoxları qorxurdu ki, kinoya pul qoyar, pulu batar. Ürəkli oğlanlara  halal olsun ki, kino sahəsinə sərmayə ayırdı və bu sahə dirçəldi. Çox istəyirəm ki, bu şeylər teatr sahəsində də özünü göstərsin. Çox istəyirəm teatrda oynamaq, tamaşa hazırlamaq. Mən təkliflər verdim ki, 10-12 nəfərlik teatr üçün məkan ayırın, şərait yaradın. Mənə müsbət cavab verən olmadı. Alınsaydı, sübut edəcəkdim ki, teatr tamaşaçısı var, onlar tamaşalara gəlmək istəyir.

- Teatrlarımızın repertuarı illərdir ki, eyni qalıb.  Dəyişiklik olmadığı üçün tamaşaçı da teatra üz tutmur. Düşünür ki, bu gün baxdığım tamaşaya gələn il niyə baxım?

- Haqlısınız. Nə inkişaf edirlər, nə də dəyişikliyə imza atırlar. Rus Dram Teatrının həmişə tamaşaçısı var, çünki əziyyət çəkirlər. Dövrlə səsləşən tamaşalar səhnəyə qoyulmalıdır. 

-Fuad Poladovun Dövlət Dram Teatrındakı son tamaşasına axın vardı. Deməli, lazım olsa, tamaşaçı teatra gələr...

- Fuad Poladovu 4-5 il idi ki, teatrda saxlamışdılar. Eyni tamaşanı oynayırdı. Ondan lazımi səviyyədə istifadə etmədilər. Onun üçün yeniliklər etmək lazım idi. Fəxrəddin Manafovdan, Fuad Poladovdan istifadə etmək lazımdır. O adamları boş-boş yorurlar. O yaşda aktyorları həvəsləndirmək lazımdır, yaxşı obrazlar və qonorar verilməlidir. O zaman gözəl iş olur. Teatrda yenilik etmək, hər yaş təbəqəsini qarışdırmaq lazımdır. İstədiyim səviyyəyə çatmasa, məni teatra çağırsalar da, getmərəm. Mənə desələr ki, 4000 manat maaş verəcəyik və həftədə 1 tamaşa oynayacaqsan, razılaşaram. O maaşı hazırda heç kim mənə verməz. Məcburam özüm nə isə yaradam. Şəhərdə o qədər boş qalan restoranlar var ki, illərdir ki, orada şənlik olmur. Onlardan birini bizə versinlər, teatr açaq, tamaşa hazırlayıb, tamaşaçı cəlb edək.

 - “Heç vaxt oynamaram” dediyiniz obraz varmı?

- Elə obraz çoxdur, mən seçim edən adamam. 60 reklam təklifi gəlib, razılaşmamışam. Düşünmüşəm ki, yaxşı iş olmayacaq. Onlar elə bilib ki, pula görə deyirəm, qonorarı artırıblar. Amma onları başa salmışam ki, mənim üçün pul hər şey deyil. Mən həm də tamaşaçıyam, özümün baxıb bəyənməyəcəyim işdə yer almaram. Bəzən anam zəng edib deyir ki, o verilişə getmə, getmirəm. Bilir ki, aparıcı reytinq üçün nə isə deyər. Mən də mübahisə salaram. Canlı efir  zay olar, aparıcını işdən qovarlar, məni də kanalda qara siyahıya salarlar. Getmirəm, başım da sakitdir.

- Mövqeyi olan aktyorlardansınız. Sosial şəbəkələrdə də ölkədə baş verənlərə münasibət bildirirsiniz, tənqidi fikirlər səsləndirirsiniz...

- Düşünürəm ki, bəlkə həmin adam oxuyub başa düşər. İstəyirəm ki, mənə də fikir bildirsinlər, onlar da tənqid yazsın. Biri işini həddən artıq reklam edir, ona aid bir şey yazıram. Mən qala gecələrinə gəlmirəm. Olar ki, nümayiş zamanı problem olsun, ya filmi bəyənməyim. Amma onların yanında məcbur qalıb tərifləyim.  Yalandan tərifləməmək üçün qatılmıram. Tək gedib baxıram. Mənə deyirlər ki, heç kimi pisləmə, sonra səndən xoşları gəlməz. Mən bilirəm ki, üzümə gülsələr də, məndən xoşları gəlmir.

- Müsahibələrinizin birində də demişdiniz ki, şou aləmdə dostunuz yoxdur.

- Yoxdur. Heç biri ilə dostluq etmirəm. Bilirəm ki, məndən xoşları gəlmir. Üzümə gülüb “can qardaş” desələr də, xoşları gəlmir.

- Niyə  xoşları gəlmir?

- Bunu onlardan soruşmaq lazımdır. Kənardan çox yekəxana görünürəm. Bir az da tərif demək qabiliyyətim yoxdur. Əla iş görəndə də yaxşı olduğunu deyirəm. Bu sahə belədir ki, hər gecə bir yerə qaçırlar. “Bu gün filan kəsimizin ad günüdür” deyib tort alıb onun qapısına gedirlər. Sonra da şəkil çəkib paylaşırlar. Mən getdiyim yerləri çəkib paylaşsam,  dəli olarlar. Günlərlə təyyarədə oluram. Elə olub ki, səhər yeməyini bir ölkədə, günortanı başqa, axşamı tam başqa ölkədə yemişəm. Bunları paylaşmıram.

- Dediniz ki, tez-tez xaricə üz tutursunuz. Nə iş görürsünüz orada?

-  İngilis və rus dilini mükəmməl səviyyədə bilirəm. Gedib aparıcılıq edirəm. Onlardan aldığım pul mənə sərf edir. Yol, geyim və qalmaq pulum ödənir. Mənə də normal pul qalır. Azərbaycan yumorlarını rus və ingilis dilində danışıram, onlar da gülürlər. Qazancım da məni qane edir. Mən artıq yolunu tapmışam.  Buranın şou proqramının maaşı ilə dolana bilmərəm. Azərbaycanda isə restoranda çıxış edəndə 100 manat verirlər. Bir ayağım  xaricdədir. Normal qazandığım üçün burada seçim edə bilirəm. Qazana bilməsəm, burada nəyəsə çəkilməyə məcbur olacağam. O məcburiyyətdə məni quyunun dibinə salacaq.

- Pul qazanandan seçici olmusunuz, yoxsa öncədən hədəfləriniz və öz yolunuz olub?

- Mən əvvəllər də belə idim. Tələbə vaxtı heç bir çəkilişə getmirdim. Gedib telekanalda veriliş hazırladım ki, tanınım və özləri məni dəvət etsin. Istədiyimə çatdım. Hər zaman hədəfim olub. Əziyyət çəkən oğlan olmuşam. Heç vaxt köməyim olmayıb. Vəziyyətim pis olsa da, qohum-əqrəba kömək etməyib. Atam rəhmətə gedəndə çabalayırdım, evin böyük uşağı idim, evi dolandırmalıydım. Mənim yerimdə kim olsaydı, özünü öldürmək həddinə gələrdi. Yaxınlarım çabaladığımı bilirdi, heç biri kömək etmədi. Mən də onlardan ummadım. İndi onları saya da , saymaya da bilərəm.  O vaxt mənə kömək edib, minnət qoysaydılar, indi kimisə düşünərdim.

- Bir az da şəxsi həyatınızdan danışaq. Niyə ailə qurmursunuz?

- Yaxın 2-3 ildə evlənməyi düşünmürəm.  İntensiv işləməyi düşünürəm. Hələ tezdir. Özümü gec  təsdiq etmişəm. 20 yaşımda təsdiq etsəydim,  27-28 yaşımda evlənərdim. Mən özümü 28 yaşımda təsdiq etmişəm.  İndi də 30 yaşım olur. Ona görə işi uzadıram. Tez təsdiq etsəydim, indi minimum bir uşağım vardı.

- Analar adətən övladlarını evləndirmək üçün tələsirlər. Sizdə necədir vəziyyət?

- Mənim anam mənimlə dostdur. Deyir ki, evlilik çətin prosesdir. Işini gör, ayaqüstə dura bilən kişi ol. Əmin ol ki, 1 daha sonra bir neçə nəfəri saxlaya bilərsən, o zaman evlən.

- Sosial şəbəkədə aktivsiniz. Sizə eşq elan edən xanımlar da yoxdur?

- Mənə eşq elan etmirlər. Tamaşaçılarım da özüm kimidir. Yazırlar ki, hörmət edirik, izləyirik. İzləyicilərim real insanlardır. Əgər yazsam ki, 10 minə ehtiyacım var, azı 7000 yığılacaq. Və ya biri zəng edəcək ki, izləyicilərindən yığma, gəl verim. 

- “Facebook”da izləyicilərinizə verdiyiniz sualı mən də sizə vermək istəyirəm. İnsanın səviyyəsi hansı meyarla ölçülür?

- Bizdə insanın pulu, görünüşü ilə ölçürlər. Sualı da ona görə yazmışdım. İnsanların fikri mənə maraqlıdır.  Bizim şou bazarda da geyimlə, maddi imkanla ölçürlər. Deyirlər, filan kəsin pulu var, filan yerdə yaşayır, səviyyəli adamdır. Biri metro ilə gəlsə, ona yuxarıdan aşağı baxırlar. Əslində isə o adam çox intellektual adam olur. Düşünürəm ki, bu dövrdə müvəqqətidir. İnsanların düşüncəsi dəyişəcək. Səviyyəli insanlara, keyfiyyətli xarakterə qiymət veriləcək.

“Nizami” kino mərkəzində yerləşən "Nizami Restaurant and Lounge"a təşəkkürlər. (Könül İbrahim  Məhəmməd Türkmən (fotolar Musavat.com)

dosye.az

Mətanət: “ANS mənə qazdığı quyuya özü düşdü” — MÜSAHİBƏ

Ölkə.Az saytının qonağı məşhur televiziya və radio aparıcısı Mətanət Əliverdiyevadır.

- Televizoru açırıq Mətanəti görürük, radionu açırıq Mətanəti eşidirik, seriala baxırıq yenə Mətanət..

- Deyir ki, min yeyənin olsun, bir deyənin olmasın. Necə də üzümə dedin e. (gülür) Bu dəyirmanın suyu Sumqayıtdan gəlir. Mən orada doğulmuşam. Sumqayıtın havası mənə pozitiv enerji verir. İşimdən stimul alıram. İşimi sevirəm, ona görə də beləyəm. Mən şən olmağı sevirəm. Problemlərimi hər zaman kənarda saxlayıram. Heç vaxt problemləri simamda görə bilmərsiniz. Kənardan baxanda bəlkə də deyirlər ki, dünyanın ən xoşbəxt adamıdır. Amma bu dünyada tam olaraq xoşbəxt olmaq mümkünsüzdür. Düzünü desəm, heç istəmərəm də tam xoşbəxt olum. Onda hər şey maraqsız olar. Belə daha yaxşıdır.

- Hər işə özünüzü sınamaqla bir növ özünüzü problemlərdən kənarda tutmaq istəyirsiniz?

- O problemi həll edən də mənəm, kənarda qoyan da mənəm, içini qurdalayan da! Hər biri mənə aiddir. Mən vunderkind yox, universal insanam. Hətta univermaq Mətanət də deyə bilərsiz (gülür). Çalışıram ki, müxtəlif sahələrdə özümü sınayım. Həyatsevərlik məni buna sövq edir. Həyatı sevən, ona bağlı olan insan istəyir ki, onu da etsin, bunu da etsin. Hər şeyə baş aparır.

- Bu qədər işin arasında ailəyə necə vaxt ayırırsınız? Yemək biş-düş etmək, ev işləri görmək və s. alınırmı?

- Onları da edirəm. İndi əllərimə baxsanız, onların qabarlarından, cızıqlarından çox şey etdiyimi görərsiniz. Elə vaxt olur ki, heç əl kremi də vurmuram. Vaxtım olmur. Evə nə vaxt getsəm, evin işini də görürəm, yemək də bişirirəm. İki oğlum var, onların paltarlarını da yuyuram, ütüləyirəm. Düzdür, yola salmıram, amma bunları edirəm. Səhər isə saat 6-nın yarısı alaqaranlıqda evdən çıxıram. Buna rəğmən hər şey edirəm.

- Radionu yəqin ki, televiziyadan üstün tutursunuz. Nə də olsa, oradan gəlmisiniz və orada fəaliyyət göstərirsiniz.

- Radionu çox sevirəm. Üstün tutmaq azdır, sevirəm. Desələr ki, televiziyaya çıxma, elə radioda qal, inanın qalaram. Yolda gedəndə 3-5 nəfər mənə “səni sevirik”  deyirsə, mənim üçün dünya deməkdir. Demək, nəsə edə bilmişəm.

- Amma radioda səsinizlə tanındınız, televiziyada isə simanızı görüb tanıdıq.

- Düzdür, televiziyada daha geniş kütləyə xitab etmişəm, amma radio əvəzolunmazdır. Çox vaxt radio aparcılarını tanımırlar. Amma mən fəxr edirəm ki, haradasa nəsə danışanda o dəqiqə deyirlər ki, siz o xəbər aparıcısınız. Yəni, söhbət bundan gedir. Səslə də nələrisə demişəm.

- İslanmışın yağışdan qorxusu yoxdur. “İslanmışlardansınızmı?”

- Doğulanda elə suyun içində doğuluruq. Gör, Allah bizi necə gözəl yaradır. Allah qorxusundan, Allahdan başqa kim var ki?! Artıq o vaxtdan Allah qorxusu ilə insan islanır. Allahın yaratdığı bəndədən heç vaxt qorxmaram. Mən mübariz insanam. Ulu tanrıdan başqa heç nədən qorxmuram.

- Efirdə tez-tez tənqidi fikirlərlə çıxış edirdiniz. Buna görə yəqin ki, sizdən inciyənlər çox olub.

- Mən hətta öz övladımı belə tənqid edirəm. O demək deyil ki, övladımı sevmirəm. Hətta övladlarıma, ətrafımdakılara deyirəm ki, nəsə səhv edəndə mənə deyin. İrad tutub, siz də tənqid edin. Bilmədiyim şeyi heç vaxt tənqid etmərəm. Hansı sahədə nəyisə bilirəmsə, demək orada mənim də nəyisə qurdalamağa ixtiyarım var.

- Sosial şəbəkələrdə həddindən artıq çox tənqid olunduğunuz zamanlar oldu. Bir neçə situasiya oldu ki, onlardan sonra tənqidlər qabarıq hal aldı.

- Olan oldu. Kim nə etdi? Heç bir sosial şəbəkədə yoxam. Telefonumun da çox funksiyanı heç bilmirəm. Ancaq “salam, sağ ol” üçün istifadə edirəm. Buna nə həvəsim var, nə də vaxtım. Həmin şəxslər də haqqımda danışdı, danışdı, amma gördülər ki, fayda vermir susdular.

- Səsinizi illər öncə ANS-dən eşitdik, üzünüzü də ATV-də gördük. 17 illik doğma iş yerinizdən ayrılıb, əzəli rəqibin kollektivinə qatılanda nələr hiss etdiniz? Qəribçilik çəkmədiniz?

- Nə? Qəribçilik?! Mən ATV-yə gələndə məni elə qarşıladılar ki, mən özümü necə yad hiss edim? Mən elə bir insanam ki, harasa gedirəmsə, lap meşəyə getsəm, ora da mənə doğmadır. Mən ANS-dən öz xoşluğumla ayrıldım? Məni oradan gül-çiçəklə yola salmamışdılar ki. Bəzi qalmaqallarla ayrılmalı oldum. Yaxşı ki, ANS-dən ayrıldım. Bir məsəl var, özgəsinə quyu qazan, özü düşər. Özləri də elə həmin quyuya düşdülər.

- ANS bağlandıqdan sonra hansı hisləri keçirdiniz?

- Mütəkkəmi qoyub qabağıma oturub hönkür-hönkür ağladım. (kinayəli şəkildə cavab verir) Heç bir hiss keçirmədim. Mən tüpürdümsə, arxama heç vaxt baxmıram. Döndümsə, vəssalam. Yalnız və yalnız irəli gedirəm. Arxada qalan elə arxada qalır. Mən silirəm elə şeyləri. Hər kəs bilir mənim balıqlar bürcü olduğumu. Quyruğumu tapdaladılarsa, gedir mənim üçün.

- Bu qədər işdə işləyirsiniz. Səhərin qaranlığında evdən çıxırsınız. Aldığınız məvacib sizi qane edir?

- Sənə nə, bax, sənə nə?! (gülür) 20 ildən çoxdur artıq bu rejimdə çalışıram. 20 il əvvəl aldığım məvacib bapbalaca idi, amm mən yenə də həvəslə gəlirdim. İndi də nə alıramsa həvəslə gəlirəm. Məni qane edir.

- “Qız atası” serialındakı Mətanətlə bu Mətanətin arasında nə fərq var? Qızlarınız olsaydı, yenə o cür davranardınız?

- Heç bir fərq yoxdur. Orada da təbii halımı canlandırıram. Qızım olsa, basıb gözünü çıxardaram. Mən o rolda sanki anamı canlandırıram. Anam da elə biriydi. Bir şeyi etməyən kimi “damaşnik” gəlirdi başıma, əl atıb saçlarımı yolurdu. (gülür)

- İşığınızı söndürmək istəyənlər çox olub?

- Elə indi də var. Həmin insanlar hər zaman var və olacaqlar. Mən onlarla mübarizə üçün “Azərenerji” ilə müqavilə bağlamışam!

- Bu qədər gözəl xanımsınız. Efirlərdən, radiolardan düşmürsünüz. Yəqin ki, sizə sevgi etiraflarının ardı-arası kəsilməz.

- Əslində, mən sizə nə deyim e... Olmayıb. Vallah, heç kim buna risk etmir. Bunun bilmirəm bir səbəbi varmı, ya yox. Bilirsiniz, ətrafımdakılar mənimlə başqa cür danışır. “Sən qardaşsan, kişi qızsan” deyirlər. Mən nə qardaşam, nə də kişiyəm. Mən xanımam, mən bacıyam, mən bir anayam. Yəni, məni o gözdə kimsə görəndə qıcıqlanıram.

- Bəlkə də evdə çox tapılmadığınız üçün, ailəyə yetəri qədər zaman ayırmadığınız üçün, yoldaşınıza lazımı qayğı göstərmədiyiniz üçün 2 dəfə ayrılmısınız.

- Ailəyə vaxt ayırmaq lazımdır. Həyat yoldaşına da həmçinin. Ona görə də mənlik olmur. Alınmı, alındıra bilmirəm. Toplaya bilmirəm. Dediklərin olsaydı, hə o zaman nəsə ola bilərdi. Amma məndə alınmır.

Söhbətləşdi: Niyam Şirinov

Fotolar: Nurlan Gülməmmədov

Şagirdi ilə evlənən Azərbaycanlı məşhur - Müsahibə

Şair ömrü sevgilərdən yoğrulur. Onların həyatı başqalarından fərqlənir. Tanınmış şair Musa Yaqubla birgə onun sevgi dünyasına baş vurduq. İlk sevgisini hələ də unuda bilməyən, xatırlayanda doluxsunan şairi söhbətə çəkdik.

Musa Yaqub sevgi hekayətini danişdi.

- Üstündən 55 il keçib, bir igidin ömrüdür, toyunuzu xatırlayırsınız?

- O günü xatırlamaq mümkün deyil. İndiki kimi yadımdadır, həyətdə mağar qurmuşduq, gecəyarısı leysan yağdı, mağar uçdu. Onda da şəhərdən toya çoxlu qonaqlar gəlmişdi. Hamısı dedi ki, bu yağışla toy olmayacaq. Çox dilxor oldum, amma tezdən duranda gördük ki, bir gün çıxıb, gəl görəsən. İndi yadımdan çıxıb, amma Bakıdan oxuyanların çoxu, şairlər, yazıçılar İsmayıllıya - doğulduğum Buynuz kəndinə gəlmişdilər.

- Yağış, su aydınlıqdır, xanımınız istədiyiniz xoşbəxtliyi sizə verə bildimi?

- 46 il bir yerdə yaşadıq. Hamı bilir ki, şair xanımı olmaq çox çətindir. Şair öz dünyasının adamı olur, bir də görürsən aylarla özünə qapılır, heç kimlə kəlmə kəsmək istəmir. Amma o, bunu bacardı.

- Sevib evlənmişdiniz?

- Yox. O qızı mənə anam məsləhət görmüşdü. Qonşu kənddə yaşayırdılar. Tanıyırdım. Hətta o qıza dərs də demişdim. Amma anama etiraz etdim, qəlbini qırmamaq üçün dedim ki, hələ evlənmək istəmirəm.

- Niyə, sevdiyiniz qız vardı?

- İlk məhəbbətim oxa dəymişdi. Sevgi insan həyatında bircə dəfə olur. İlk məhəbbətin ağrısı zaman keçdikcə insanı ağrıdır. Mən də ilk sevginin acı badəsin dadmışdım. Elə kənardan kənara alovlanırdım. Alınmadı. Anam o qızı mənə məsləhət görəndə sevdiyim qızdan ayrıldığım vaxtdan xeyli keçmişdi, amma ürəyim heç kimə yatmırdı.

- Onda neçə yaşınız vardı ki?

- 27.

- Bəs qızın?

- 17. Çox gənc idi. Amma mən həyatın acısını dadmışdım, zərbəsini almışdım.

- Sevdiyiniz qızla niyə alınmadı, birləşməyə nə mane oldu ki?

- Alınmadı də. Əslində, ilk sevgi nakam olur. Hələ eşitməmişəm ki, kimsə ilk sevgisinə qovuşsun. İlk sevgi çox erkən olur, evlənmək yaşında da olmursan. Mən o qızı görəndə elə bilirdim içimdə şimşək çaxır. Uçurdum sanki. Ümumiyyətlə, sevgi qədər insana güc, enerji verən ikinci bir stimul yoxdur. Ayaqların yerdən üzülür və göylərdə uçursan.

- O da sizi sevirdi?

- Bunu dəqiq bilmirdim. Çünki o vaxtlar indiki kimi deyildi, qaçıb qabağını kəsəsən, sözünü deyəsən. Qızı uzaqdan görəndə ayaqlarım titrəyirdi, yeriməyə taqətim qalmırdı.

- Ailə qurandan sonra o qızla qarşılaşdınız heç?

- Evliliyimdən üç-dörd il keçəndən sonra, bir dəfə qarşılaşdıq. Göycayda bir tədbirdə idim, o da orada idi.

- Onu görəndə içinizdə şimşək çaxdı?

- Şimşək çaxmadı, amma məni əsməcə tutdu. Tək deyildim, yanımda yoldaşlar vardı, özümü ələ ala bilmirdim. Bildim ki, içimdə o duyğular ölməyib.

- Qız ailə qurmuşdu onda?

- Əslində, o, məndən qabaq ailə qurmuşdu. Mən üstündən xeyli vaxt keçəndən sonra evləndim.

- Xanımınız bilirdi ki, əvvəllər sevdiyiniz qız olub?

- Yəqin ki bilirdi hər halda kənd yeriydi, eşitməmiş olmazdı. Amma neçə il bərabər ömür sürdük, bir dəfə də olsun bu barədə nə soruşmadı, nə də üzümə vurmadı. Mən o vaxt bir şeir yazmışdım. Yadıma sala bilmirəm, amma təxminən belə idi: "Boğazdan keçməyən bir tikə kimi atmaram səni". O vaxt bu şeirim "Ulduz" jurnalında dərc ediləndə çox böyük səs-küyə səbəb oldu. Famil Mehdi bu şeirə görə mənə irad tutdu. "Ulduz" jurnalının redaksiyasına gedəndə əməkdaşlara deyib ki, bu şeiri nahaq çap etmisiniz, çünki qadını alçaldan misralardır. Bunu mənə başqaları çatdırdılar. Mən ürəyimdə onunla razılaşsam da, dildə etiraf etmədim. Cavan idim, çox dərinə getmədim. Amma zaman keçdi, müdrikləşdim, bu şeiri çap etdirdiyimə görə, həqiqtən də, çox peşman oldum. Fikirləşdim ki, yazsam da, nahaq çap etdirdim.

- Əslində, ünvanlı şeir idi?

- Əlbəttə, ünvanlı idi. Bu şeiri təzə evləndiyim vaxtda yazmışdım. Elə kəndimizdə böyük söz-söhbətə səbəb oldu. Bəzi adamlar danışırdılar ki, Musa evlənsə də, xeyri yoxdur, sonradan qızı boşayacaq. Bilirdilər ki, sevdiyim qız olub, qovuşmamışam, sonradan o qız başqasına ərə gedib. Anamın məsləhəti ilə evləndiyimi də hər kəs bilirdi. Bəlkə də mən bu şeiri hisslərə qapılıb yazmışdım. Hər halda, yazsaydım da, gərək çap etdirməyəydim. O vaxt cavanlıq elədim, bəlkə də həyat yoldaşım bu şeiri oxuyub, pis olmuşdu. Ürəyində narahatlıq hissi keçirirmiş ki, vaxt gələcək, Musa məni atacaq. Yəni bir qadını bu qədər nigarançılıq içində saxlamaq, ona əzab vermək düzgün deyildi. Mən çox sonralar başa düşdüm ki, həyat yoldaşım bu şeirə görə nə qədər əzab çəkib. Şair ömrünün belə işləri də olur.

- Həyat yoldaşınız özünüzə bu şeir barədə nəsə demişdi?

- Yox deməmişdi, amma mən hiss eləyirdim ki, nəsə bilir. Qadın qəlbi həssas olur axı. Etiraf edim ki, zaman keçdi, mən o şeirə görə çox utandım.

- "Hələ ilk sevgi ilə qiyamım qalıb, Qiyamətə qədər qiyamətim var"... İlk sevginizi çox tərif etmisiniz, bəs xanımınıza necə şeir yazmısınız?

- Nə gizlədim, ilk sevgidən hələ doymamışam. Bu gün də sənə o sevgidən danışıramsa, o sevgini xatırlayıramsa, demək, mənimlədir. Ümumiyyətlə, ilklər heç vaxt unudulmur. Kimdən soruşursan soruş, ilk sevgi heç vaxt yaddan çıxmır. Xanımıma da şeir yazmışam, amma indi yadımda qalmayıb.

- Musa müəllim, indiki cavanlar bir ay görməyəndə sevdiyi qızı unudur, sevgi hissləri niyə bu qədər adiləşib?

- Ürək elə həmin ürəkdir, sevən sevir. Amma bu telefonlar, texnika cavanların duyğularını da robotlaşdırıb. Bizim vaxtımızda bu kənddən o kəndə sevdiyimiz qızı görməyə gedərdik. Qar-yağış, boran-şaxta, qorxu-hürkü bilməzdik, gözümüzü qan örtərdi, sevgimizə görə ölümə getməyə hazır idik. Qızı uzaqdan görəndə həyəcandan əsim-əsim əsərdik. Oğlanlar sevgililərinə məktub yazardılar, həsrətlə o məktubun cavabını gözləyərdilər. İndi darıxmağa macal da qalmır. Telefonla məktublaşırlar, nə hiss qalır, nə də həyəcan. İnsan insan üçün darıxmalıdır, həsrətini çəkməlidir. Onuna birdən yazır ki, səni sevirəm. Sevgi ürəyə yazılır, oradan da qana-cana hopur.

- Həyat yoldaşınız dünyasını dəyişəndən sonra həyatınızda nə dəyişdi?

- Qadınsız həyat çox çətindir. O, mənə yalnız həyat yoldaşı deyildi, həm də dost, sirdaş idi. Uşaq kimi nazımı çəkirdi. Ağrılarımı mənimlə bərabər yaşayırdı. Onsuz mənə çox çətindir. Hərdən fikirləşirəm və çox pis oluram. Bəzi məqamlarda onu incitdiyimə görə əzab çəkirəm.

- İndi sevgi şeirləri yazırsınız?

- Şeirlərim boya-başa çatdığım Buynuz kəndində doğulur. Xatirələrimin beşiyi oradır axı. Demək olar ki, bütün yayı orada keçirirəm. Gedəndə yadıma keçmiş günlər düşür, xatirələrim məni silkələyir, şeirlər doğulur o xatirələrdən. Məni yaşadan yazılarımdır. Amma son vaxtlar səhhətimlə əlaqədar halım yaxşı olmur. Şeir yazanda çox həyəcanlı oluram. O dərəcədə ki, təzyiqim yüksəlir. Elə bilirəm bu an mənə nəsə olacaq.(milli.az)

Dosye.az

“İlham Əliyev də futbol azarkeşidir” - Prosineçki

Azərbaycan millisinin baş məşqçisi Robert Prosineçkinin müsahibəsi

- Berti Foqtsun gedişindən və sizin gəlişinizdən sonra Azərbaycan millisi uğurlu çıxış etməyə başladı.DÇ-2018-in seçmə mərhələsində 4 oyundan sonra 7 xalımız var. Komandada nəyi dəyişdiniz?

- Bu suala cavab vermək çətindir. Məndən əvvəl burda olan həmkarım haqqında danışmağı sevmirəm. Sözsüz ki, komandada dəyişikliklər oldu. Əsasən gənc futbolçular milliyə dəvət aldılar. Sistemimiz də dəyişdi və daha çox topla oynamağa başladıq. Komanda təkcə müdafiə olunmur. Seçmə mərhələdən öncə kimsə desəydi ki, Azərbaycan yığması 4 oyundan sonra 7 xal yığacaq heç kim inanmazdı. Hiss olunur ki, 3 oyundan sonra olan məğlubiyyətsiz seriya ölkədəki futbol azarkeşlərində eyforiya yaratdı. Şimali İrlandiyaya 0:4 hesablı məğlubiyyətdən sonra bu eyforiya "yatdı". Hər şeyi nəzərə alsaq, seçmə mərhələyə yaxşı başlamışıq. Bizim evdə kifayət qədər vacib oyunlarımız var. Şansımız qalır. Bu çətin qrupda ikinci yeri tuta bilərik.

- Bunun davamını gətirmək üçün sizə nə lazımdır?

- Əlimizdən gələni edəcəyik ki, hər şey istədiyimiz kimi getsin. Amma Azərbaycan futbolundakı problemlər hər kəsə bəllidir. Çempionatın keyfiyyəti çox aşağıdır. Biz bunu qaldırmasaq, çətin olacaq. Nəzərə alın ki, millidə çıxış edənlərin əksəri Azərbaycan çempionatında top qovur. Ölkədə cəmi iki yaxşı komanda var – “Qarabağ” və “Qəbələ”. Digərlərində ya yaxşı futbolçu yoxdur, ya da maliyyə problemləri komandanı sıxır. Keyfiyyət yuxarı qalsa, milli daha yaxşı oynayar. Yığmanın üzvlərindən legioner həyatı yaşayanlar isə heç də həmişə əsas heyətə düşmürlər. Bu da böyük problemdir. Onlar daim oynamalıdırlar ki, komandaya xeyirləri dəysin. Siz Almaniya, Şimali İrlandiya, Çexiya və Norveçin futbolçularına baxın. Daim yüksək səviyyəli oyunlarda meydana çıxırlar. Bizdə isə elə deyil. “Qarabağ” və “Qəbələ” Avropa Liqasında oynayırdılar. Onların futbolçuları güclü rəqiblərə qarşı çıxış edirdi. Amma bu da azdır. Yəni onunla hər şeyi həll etmək olmaz. Güclü millilərə qarşı yüksək səviyyədə futbol təcrübəsi ilə çıxış etmək lazımdır. Millinin uğurunun açarı da klublardadır. 2017-ci ilin mart ayında Almaniyaya qarşı oynayacağıq. Yaxşı çıxış etməyə və sonrakı ev oyunlarında xal qazanmağa çalışacağıq. Gördüyümüz çox kiçik bir işığa doğru da inanaraq gedəcəyik. Yaxşı hazırlıq da bizim üçün vacibdir. Bizə hər kəs - mətbuat, azarkeşlər də dəstək olmalıdır. Norveçlə oyundakı qələbədə azarkeşlərin dəstəyi də bizə kömək oldu.

- Şimali İrlandiyaya 0:4 hesablı məğlubiyyət futbolsevərləri eyforiyadan ayıltdı. Bəs, futbolçular burdan nə götürdü?

- Hesab oyuna görə olmadı. Üç qolu standar vəziyyətdən buraxdıq. Gələcəkdə belə səhvlərə yol verməməyə çalışacağıq. Onlar göstərdilər ki, standart vəziyyətlərdən çox güclüdürlər. Düzdür, razı qalmadım. Çünki şanslarımız var idi. Almaniyaya qarşı çətin oyundan öncə yoldaşlıq görüşü keçirsək, yaxşı olar. Keçirməsək də, bəhanə axtarmayacam. Bundan əvvəl də heç vaxt deyinməmişəm.

- Bir az futboldan kənar...Sələfiniz Berti Foqtsdan fərqli olaraq ailənizlə Bakıda yaşayırsınız. Futbolun nömrə 1 sayıldığı İspaniya və Xorvatiyadan fərqli olaraq burda yaşamaq, işləmək çətin deyil?

- Mən burda yaşamaqdan və işləməkdən zövq alıram. Ailəm də Bakıda yaşamaqda çətinlik çəkmir. Bakı gözəl şəhər, Azərbaycan da gözəl ölkədir. Burda yaşamaq üçün hər şey var. Təkcə, anam və qardaşım üçün darıxıram. Başqa hər şey gözəldir. Çox futbola baxıram. Darıxmağa da az vaxtım olur. Futbolçularımın çoxu ölkə çempionatında çıxış etdikləri üçün onları izləyirəm. Burda yaşamağım oyunlara baxmağıma kömək edir və seçimimi daha rahat edirəm.

- Övladlarınız burda məktəbə gedir. Hansı dildə təhsil alırlar və razısınız?

- Övladlarımın təhsilinə böyük önəm verirəm. Burda “Tizen Məktəbi”ndə oxuyurlar. Bu beynəlxalq fərdi məktəbdir. Heç bir problem yoxdur. Bu məktəb bütün dünyada tanınır.

- Xorvatiya prezidenti Kolinda Qrabar-Kitaroviç Bakıya səfərə gəldi və Azərbaycan prezidenti İlham Əliyevlə görüşdü. Həmin görüşdə siz də iştirak etdiniz. Ökə başçıları sizinlə nə danışdılar?

- Cənab prezident məni şam yeməyinə dəvət etmişdi. Çox xoş bir atmosfer idi. Ölkə başçısı İlham Əliyevlə tanış olmaq sevindiricidir. O futbol azarkeşidir. Nəticələrə görə mənə təşəkkür etdi. Son illərdə ən uğurlu çıxış olduğunu bildirdi. Bu mənim üçün xoş bir hal idi. Cənab prezidenti bu sevindirir. Biz də çalışacağıq ki, davam etdirək. Mən Xorvatiyada tanınmış bir insanam. Avropadakı çıxışlarıma görə hər kəs Prosineçkini tanıyır. Çünki futbol bizdə bir nömrəli idman növüdür. Ona görə də Xorvatiya prezidenti bura gələndə mənimlə görüşdü. Ölkə başçıları bildirdilər ki, mən həm Azərbaycanda Xorvatiyanın, həm də Xorvatiyada Azərbaycanın ən yaxşı səfiriyəm. Çox xoşdur. Onlarla söhbət məni sevindirdi və tanışlığa görə fəxr edirəm.

- Bəs, sizin görüşünüz əvvəlcədən planlaşdırılmışdı?

- Bir gün əvvəl Xorvatiya prezidenti ilə şam yeməyində idik. Bildirdi ki, sabah Azərbaycan prezidenti bizi şam yeməyinə dəvət edib və ora siz də gəlin. Gözlənilməz oldu, çox sevindim.

- Bir müddət öncə ölkənizin mətbuatı Zaqrebdə biznesiniz olduğu barədə yazmışdı. Futbolla biznesi bir arada necə idarə edirsiniz?

- Mən bizneslə məşğul olmuram. Bu yazılanlar həqiqətə uyğun deyil. Bizdə padel adlı idman növü var, tennisə oxşayır. Onun üçün dostlarım meydança yaratdılar. Mən də onlara kömək etdim. Xorvatiyada çox məhşur idman növüdür. Digər ölkələrdə tanınmır.

- Bir neçə ay öncə sizin futbol oynadığınız zamanlarda siqaret çəkdiyinizlə bağlı video mətbuatda səs-küy yaratdı. Təbii ki, futbolçu Prosineçki ilə Azərbaycan millisinin hər hansı üzvünü müqayisə etmək mümkün deyil. Amma sizin komandada siqaret çəkən bir futbolçu olsaydı, onu heyətdə saxlayardınız, yoxsa qovardınız?

- Ola bilsin ki, Azərbaycan millisində indi də siqaret çəkən futbolçu var. Onu görsəm, sözsüz ki, deyəcəm bu yaxşı deyil. Mən karyeramı boyu həmişə siqaret çəkmişəm və bunu təkzib etmirəm. Tanıdığım çox sayda belə məhşurlar var. Amma onlar meydana çıxıb öz futbollarını oynamağı bacarıblar. Əgər bir futbolçu siqaret çəkməklə də oyununu itirmirsə, hər şeyi düzgün tənzimləyirsə, problem yoxdur. Bu onun şəxsi işidir. Amma cana ziyandır və çəkməmələri daha yaxşıdır.

- Qolunuzdakı döymələri ilk dəfə belə görürük. Onlar hamısı futbolla bağlıdır?

- Döymələrin futbola heç bir aiddiyatı yoxdur. Hamısı ailəmlə bağlıdır. Həyat yoldaşımın və qızlarımın adını qoluma yazdırmışam. Bu döymə elə bir xəstəlikdir ki, bir dəfə edəndən sonra davamını istəyirsən.

- Hazırda “Qəbələ”də çıxış edən Ruslan Qurbanov vaxtilə Xorvatiyanın “Hayduk” klubuna gedərkən də, “Xəzər Lənkəran”ın sabiq üzvü Elnur Cəfərov “Duqopolye” ilə müqavilə bağlayarkən də bu transferlərdə sizin adınız hallandı. Birbaşa xorvat klublarına onları sizin təklif etdiyiniz deyildi...

- Ruslan Qurbanovla bağlı məndən soruşdular. “Hayduk”dan zəng edib onun haqqında fikirlərimi soruşdular. Dedim ki,yaxşı futbolçudur. Təəssüf ki, həmin vaxt “Hayduk”un həmin vaxt maddi durumu yaxşı deyildi. Elnurla bağlı isə heç bir fikrim olmayıb.

- Türkiyə Superliqasında mübarizə aparan “Kayserispor”da çıxış edən Ufuk Budakın milliyə dəvət almaması sizi tənqid hədəfinə çevirdi. Onun çağırılmaması sırf sisteminizə uyğun gəlmədiyi üçündür?

- “Kayserispor” hazırda Türkiyədə sonuncu pillədədir. Ufuk Budakla da heç bir problemim yoxdur. O mənim sistemimə uyğun futbolçu deyil. Avstriyadakı təlim-məşq toplanışına onu çağırmışdıq. Gözlədiyim və gördüyüm fərqli-fərqli şeylər idi.

- “Qarabağ”ın Avropa Liqasının qrup mərhələsindən son anda çıxa bilməməsinin səbəbi kimi nəyi düşünürsünüz?

- Bayaq milli komanda haqqında dediklərim burda da keçərlidir. Çempionatın səviyyəsi aşağıdır. Sizə bir misal çəkəcəm: “Qarabağ”ın “Nefçti”ni 2:0 hesabı ilə udduğu oyuna baxın. Qurban Qurbanovun komandasının müdafiə xətti həmin matçın gedişində çay da içə bilərdi. “Neftçi”nin heç bir sürətli hücumu olmadı. Amma qarşılarına Nikola Kaliniç kimi hücumçu çıxanda hər şey fərqli olur. “Qarabağ” və “Qəbələ” çempionatda rəqiblərini rahatlıqla uda bilir. “Fiorentina”, “Maynts” kimi komandalarla oyunda isə səviyyə fərqi görünür. “Qarabağ” və ya “Qəbələ” bu çempionatla qrupda yalnız bir oyunda çox uğurlu çıxış edər. 3-4 matç ardıcıl güclü futbol göstərməsi mümkün deyil. Rəqabətsiz şəraitdə belə güc göstərmək çətindir. Nikola Kaliniçin 40 milyon avro qiyməti var, Milan Badelin 30 milyon avro...Sözsüz ki, pul hər şeyi həll etmir. Amma bu qiymətlər həmin oyunçuların keyfiyyətinə görədir. “Fiorentina” “Yuventus”, “Milan”, “Napoli” ilə oynayır. “Qarabağ” isə “Sumqayıt” və AZAL-a qarşı. Dünənki “Qarabağ”ın “Sumqayıt”ı 6:0 udduğu oyunu izləyin. Ağdam klubunun futbolçuları heç meydanda tərləmədilər də. Rəşad Sadıqov və Bədavi Hüseynov kimi oyunçular belə oyunlarda kofe içirmiş kimi oynayırdılar. Bu Xorvatiya çempionatına da aiddir. Zaqreb “Dinamo”su da çempionatda hamını udur. Amma gedib Çempionlar Liqasında bütün oyunlarda uduzdu. Şimali İrlandiyanın heyətində oynayanlar İngiltərə çempionatında çıxış edir. “Vest Bromviç”in müdafiəçiləri “Çelsi”nin hücumçuları Dieqo Koşta və Eden Azara qarşı əla oyun göstərdilər. Fərqi təsəvvür edirsiz. Onlar hər həftəsonu belə oyun keçirirlər.

- Azərbaycan mentalitetinin futbolçularımıza mane olduğu dəfələrlə müzakirə mövzusu olub. Yəni xaricə gedənlər də “vətən üçün darıxıram” deyib qayıdırlar...

- Bununla razıyam. Amma təkcə mentalitet problemi deyil. Keyfiyyət də futbolçulara mane olur. Yəni bir futbolçu, azərbaycanlı oyunçu xaricə gedir və ilk aylarda özünü göstərə bilmirsə, sonra da darıxıb qayıdır. Niyə Riçard Almeydanın, Dani Kintananın problemi yoxdur. Riçi Azərbaycana gəlib pul qazanır və həm də göstərir ki, o peşəkardır, komandanın vacib fiqurlarından biridir. Oyunu alınmayanda da “döyüşür”.

- “Qəbələ”nin yarımmüdafiəçisi Filip Ozobiçin Xorvatiya millisinə dəvət almasından xəbərdarsınız?

- Bundan xəbərim var. Çində turnirə qatılacaqlar. Çempionat olmasına baxmayaraq “Qəbələ” ona icazə verib. Çox yaxşı haldır. Təbii ki, gələcəkdə Ozobiçin Xorvatiya millisinə düşməsi çətin olacaq. Allah ona kömək olsun. Avropanın top çempionatında mübarizə aparan futbolçular var ki, yığmaya çağırılmır. Məsələn, “Milan”da Mario Pasaliç, “Napoli”də Roq və s. Onun mövqeyində İvan Rakitiç, Luka Modriç və Mateo Kovaçiç var. Hansı ki, “Barselona” və “Real”da oynayırlar.

- “Qarabağ”ın yarımmüdafiəçisi Əfran İsmayılovu “Prosineçkinin sevimli futbolçusu” adlandırırlar...

- Mənim sevimli futbolçum yoxdur. Əfran Azərbaycanda ən istedadlı oyunçudur. Onun haqqında çox şey eşidirəm. Deyirlər ki, peşəkar şəkildə məşqlərə yanaşmır, üzərində az işləyir. Çempionatın son turunda “Qarabağ” – “Qəbələ” oyununda son dəqiqədə etdiyi hərəkəti Azərbaycanda yalnız Əfran edə bilər. O, peşəkar şəkildə məşq etsəydi, Avropanın top klublarında ola bilərdi. Əfran həmin futbolçudur ki, tələb etdiyim hər şeyi meydanda edir. Şimali İrlandiya ilə matçda Deniz Yılmaza verdiyi ötürməni unutmaq lazım deyil.

“Barselona” və “Real” kimi klubların hər ikisində çıxış etmisiz. “El Klasiko”da kimə azarkeşlik edirsiz?

- “Barselona”nın oynadığı futbol mənə görə daha yaxşıdır. Onlar xoşuma gələn futbol nümayiş etdirirlər. Messi, Neymar kimi oyunçular futbolun gözəlliklərini göstərirlər. Amma ümumilikdə hər iki klub möhtəşəmdir. Mənim bəxtim gətirib ki, hər ikisində çıxış etmişəm. İlk dəfə “Real”da oynamışam və daha çox oyun keçirmişəm. Bu komandalar arasındakı oyun tamaşadır. “El Klasiko”da “Real”a azarkeşlik edirəm.

Mənbə: Qafqazinfo.az

“Hamıdan çox özümüz üzüntü yaşayırıq"- Emrah Çelikel

"Qarabağ"ın baş direktoru Emrah Çelikel Avropa Liqasının qrup mərhələsində İtaliya "Fiorentina"sına 1:2 hesabı ilə uduzduqları VI tur matçından sonra jurnalistlərin suallarını cavablandırıb.


- Oyun haqqında fikirlərinizi bölüşərdiniz...
- Maraqlı oyun oldu. Hamımız çox istəyirdik ki, qələbə qazanaq. Hava şəraitinə baxmayaraq, azarkeşlər çox möhtəşəm dəstək verdilər. Tribunalarda çox gözəl ab-hava var idi. Vurduğumuz qoldan sonra nə qədər ümidlənsək də, nəticə ürəyimizcə olmadı. Hamımız üzgünük.  
 
- Düşünmürsünüz ki, qrupdan çıxa bilməməyinizdə transferlərin olmaması və zədəli oyunçuların yoxluğu ilə əlaqədar ehtiyat qüvvənin kifayət etməməsi də rol oynadı?
- İki oyunçumuz cəzalı idi. Buna baxmayaraq, oyunçu sarıdan hər hansı problem yaşamadıq. İstədiyimiz transferlərin əksəriyyətini həyata keçirmişik.
 
- "Fiorentina” ilə görüşdə Mahir Mədətov kimi gənc futbolçunun meydana daxil olmasını necə dəyərləndirərdiniz?
- Məncə, bu, həm Mahirin özü, həm də Azərbaycan futbolu üçün böyük şansdır ki, belə bir təcrübə qazandı. İnanıram ki, daha da yaxşı oyunçu olacaq. 
 
- Azərbaycan futbolunda legioner limiti olmasaydı, əlavə əcnəbi futbolçu transfer edərdiniz?
- Məncə, indi transferin yeri deyil. Bu gün hamımız çox məyus və üzgünük. Transfer sarıdan hər hansı sıxıntımız olmayıb. Əsa məsələ bu, yox, məğlubiyyətimizdir və hazırda bu haqda düşünürük. 
 
- Ardıcıl üçüncü mövsümdür ki, "Qarabağ" həlledici məqamda büdrəyir. Sizcə, bunun səbəbi nədədir?
- Əlbəttə, müəyyən qədər təcrübə çatışmazlığı da var. Şanssızlıq da oldu. V turda "Slovan"a 0:3 hesabı ilə uduzmağımız işimizi çətinə saldı. 
 
- Bəlkə bir az da arxayınçılıq oldu? Sona iki tur qalmışadək hər şey bizim xeyrimizə idi...
- Yox, arxayınçılıq deməzdim. Çünki komandadakı ab-hava buna imkan vermir. Baş məşqçimiz bununla bağlı futbolçuları çox ciddi kökləyir. Arxayınlıq yox, təcrübə çatışmazlığı, şanssızlıq kimi səbəblər oldu. Üçüncü dəfə buradək gəlib geri dönməyin üzüntüsünü hamıdan çox özümüz yaşayırıq.
 
- "Qarabağ”ın iki dəfə qalib gəldiyi PAOK-un qrupdan çıxması ədalətsizlik deyil?
- Yox, ədalətsizlik deyil. Deməli, belə olmalı imiş. PAOK da gedib "Fiorentina”nı uddu. Oradakı nəticə fərqli olsaydı, biz də heç-heçə etsəydik, qrupdan çıxacaqdıq (sportnet.az).

Dosye.az

Xəbər Lenti



 

 

Рейтинг@Mail.ru

Ünvan: Azərbaycan Nəşriyyatı Dosye.org redaksiyası. tel: (012) 409 81 02: (055) 251 59 95
email: dosye.org@mail.ru
Saytdakı materialların istifadəsi zamanı istinad edilməsi vacibdir. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə hiperlink vasitəsi ilə istinad mütləqdir.